16.06.1983 - Trabzon
Yüreğim pıhtı,
Aslında hiç inatçı değilim
Çok güldüm, çok ağladım
Hiçbir konuda ısrar etmedim
Yeltenir çoğu bağnaz kişi,
Benim olan benimdir der,
Demedim.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta