Parasız ve işsiz genç, merhaba diyordu yenigüne.
Yaşadığı şehrin, uğultu ve karmaşasında kaybolacağını biliyordu.
Ne yüzünü yıkamış, nede kahvaltısı yapmıştı.
Şehrin iki yakasını birleştiren, asma köprüde almıştı soluğu.
Köprü yoğun trafikten kilit durumdaydı.
Parmaklıkların denize bakan tarafına, atik bir hamleyle atlayıp
- Yeter, Yeter lan! diye haykırıyordu.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta