Portakal kokusu sinen şehre
Şimdi kaybolmanın korkusu
Yavaşça hükmediyor
Hükümsüzlüğüme inat.
Bir güvercin havalanıyor.
Aldatılmışlığın prangasına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




her şeyin başı sevgi.Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta