İn cin sevişiyor simsiyah tenhalarda
Öldürmekten yılmış bir bıçağın kokusu siniyor çığlıklara
Darağacında koyu pişmanlık renkli bir dudak asıyor kendini
Ayıpların hepsi adam olmuş – bir tek ruhu kalan çarşaflarda
İşte bakın tam bu esnada – tam bu esnanın göbeğinde
Bütün kuklalar soyunmuş koşuyor kıyamete
Nasıl da yıkılıyor duvarlar gözyaşlarıyla
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta