Biriktikçe sıkıntı, biriktikçe acılar
Beni bekleyen bir ‘terkediş’
bir hüzünlü veda var
Ne öyküm, ne bir şiirim okunur,
Ne omzuma, bir dost eli dokunur
Anladım ki artık, yalnızlığın günüdür
Kırmak kalemi sessizce,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Kırmak kalemi sessizce,
Ve sessizce gitmek buralardan…
Anladım ki ecelle imza günüdür
kaleminizi kırmayın ,ecele telesmeyin Ahmet Bey.Güzel şiirlerinizi her zaman okuyoruz,dost elimiz omuzunuzda.Sağlıklar diler şiirinizi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta