Mescid’in kuşuydu, saftı niyeti,
Üç kez huzura vardı, istedi devleti.
"Az mal şükürdür" dedi Nebi, sakındırdı,
O ise hırsıyla, dünyayı canlandırdı.
Sürüler taştı vadiye, gözler kamaştı,
Zekât vakti gelince, imtihanı şaştı.
"Bu haraçtır" dedi, diline değdi o günah,
O an kapandı gökler, yükseldi acı bir ah.
Ayeti duyunca, sarsıldı temelleri,
Toprakla doldu başı, titredi elleri.
Koştu Resulullah’a: "Kabul et!" diye yandı,
Lakin o kapı artık, nasibine kapandı.
Nebiden sonra Sıddık, adaletle durdu,
"O'nun reddettiğini, kim kabul eder?" buyurdu.
Ömer’in vakarıyla, sönmedi yine o kor,
Dönüşü olmayan yol, ne kadar ağır, ne kadar zor.
Kalplerde büyüdü, sönmez bir nifak közü,
Verilen sözü tutup, tutmadı o özü.
Tevbe Suresi 77. ayette ferman yazıldı:
“Nihayet Allah’a verdikleri sözden döndükleri ve yalan söyledikleri için, O da, Allah’a kavuşacakları güne kadar kalplerine nifakı yerleştirdi.”
Dünya malı geçici, elde bir tutam tozmuş,
Kibirle yola çıkanın, sonu hep hüsran olmuş.
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 23:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kıssasıyla ilgili bilinen temel noktalar şunlardır: Mescid Kuşu Olması: Sa'lebe, Medine'de Mescid-i Nebevî'den hiç ayrılmadığı için "Mescid'in kuşu" (hamâmü'l-mescid) lakabıyla anılan, çok ibadet eden biriydi. Dünya Hırsı: Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) gelerek zenginlik için dua etmesini istedi. Efendimiz ona şükrünü eda edebileceği az malın, şükredemeyeceği çok maldan daha hayırlı olduğunu söyledi. Ancak Sa'lebe ısrar edince, ona dua etti ve sürüsü hızla çoğaldı. İmtihanın Kaybı: Sürüsü çok büyüyünce, zekât memurları gelip zekât istediğinde; "Bu olsa olsa bir cizyedir, haraçtır" diyerek zekât vermeyi reddetti. Bunun üzerine Tevbe Suresi 75-77. ayetler indi ve cimriliği eleştirildi. Tövbesinin Kabul Edilmemesi: Hatasını anlayıp büyük bir pişmanlıkla başını topraklar saçarak, kazandığı malları sadaka olarak getirdiğinde ve tövbe istediğinde; Hz. Peygamber (s.a.v.) ona "Allah bana senin zekâtını almamı yasakladı" diyerek kabul etmedi. Sonrası: Sa'lebe, daha sonra gelen Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer dönemlerinde de aynı tövbe talebiyle gitti ancak her iki halife de Peygamberimizin kabul etmediği bir şeyi kendilerinin de kabul edemeyeceğini söyleyerek geri çevirdiler.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!