Ve kör kuyular beklerken...
Işığın olduğunu bile bile karanlıkta yürürüz
Bakmışız ömür hazan, birden kışa dönmüşüz
Bulutla basınca ikimizi, herkes ait olduğu yerde
Koşulsuz sevgi mi? Yoksa koşullu ağır bir aşkla mı kandırdılar bizi
Dibini gördük günahın ta ki taş olana kadar
Denizin dibinde bulduk kendimizi bir nefes dilenene kadar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta