asabiliğimi kullanacağım hayatın tanımında
eylül yağmurları kadar deli temmuz başakları kadar aç
arızalı takımlar sökemiyor paslanmış imleri
yosunlaşmış dilimdeki engin dalgalar
loş kafalı boş şarjörlü sözcükler patikamda
elinden tuttuğum hayaller sırtımda hançer
yürüyorum ay izlerinde karanlık şaşkınlığında
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta