Ayağı kayan bir çocuk
Kadar şaşkınım, bilemedim
Düz yolda yürümenin imlâsını
Kanayan dizlerime bakıp da
Ağlamayı öğrenemediğim gibi
Sevgilisi değildim kadınlarımın
Bir papağan tüneğiydim belki
Ama birkaç sözcük öğrendiysem
Kadınlardan öğrendim, yine de
Bilemedim sevgilim diyebilmeyi
Büyülendim ama büyüyemedim
Aklım ermedi aynalara ve suya
Yüzümü gösterip kalbimi neden
Sakladıklarını öğrenemedim
Şaşkınım, cahilim ben bu dünyada
(Çocuksun Sen)
Ahmet TelliKayıt Tarihi : 21.11.2000 13:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
öyle ise siza ait olmayana dokunmuşsunuz
kimin kadınlarıydılar kaç taneydiler...
Hayatın gidişatını dil kuralları üzerinden yeniden düzenlemektir.
Bir çocuk gibiyizdir hayatımızı imla kurallarıyla çeki düzen verirken.
Kadınların sevgilisi olmak kadınlar tarafından beğenilmektir ki
yine imla kurallarıyla güzel konuşmaya da bağlıdır.
İnsan yaşamına şaşar imlasıyla yani konuşma biçimiyle büyülenir.
Güzel bir tümce ortaya koyduğunda kendi kendine hayrete düşer.
Çoğu zaman çocuklaşır.
Ve yeniden konuşmaya başlayacağında cahildir insan.
Genelde vücut dili konuşma diline bir üslup kazandırır.
Şairde bu üslubu kazanamadığını çocukça kaldığına işaret eder.
Bu şiire en güzel yorumu da Cihat Şahin bey yapmışlar. Kendilerini tüm kalbimle tebrik ederim.
TÜM YORUMLAR (15)