Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keder kibir bunlar başka konular
İki harfle anlatılmaz duyğular
Her şey gibi sabrında bir sonu var
Kendini boş yere yoruyorsun sen. Tek kelimeyle harika olmuş...
Hoş bir şiir olmuş değişik geldi bana yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta