İnsan yaşadıkça birikiyordu cümlelerine
ve bir nokta az geliyordu biitiği yerde.
Ömrün virgülleri geçerken yerlerine,
Soru işaretleri açığa mı alınıyor ne?
Biriken cümlelerde...
Yaşamak güçlüde kılıyor insanı bir bakıma
çünkü her yüz bir hikaye ve her hikaye birçok cümle.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta