Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
imkani olsa ben varmazmiyim? kimbilir böyle diyordur sevilen ;))
degerli sairim siiriniz güzeldi
cok saygi duydugum bir saire Nevin Kurular hanimin bir ' İmkansız Aşk ' siiri var o siir kadar güzel siiriniz
tebrikler
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta