Kor oldu kalemimin ucu bugün
Yazdıkça yakıyor kağıtlarımı
Yüreğim desen, o hâr zaten her gün
Attıkça kırıyor umutlarımı
Yüzüm bir gülse, içim bin ağlıyor
Yaram bir an değil, her an kanıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şeyma nur hanımefendi kardeşim.
Öncelikle Erzurum çarşı pazar grubumuza hoş geldiniz,safalar getirdiniz.Sizi tanımak adına sayfanıza geldim ve karşıma çıkan İMKANSIZ isimli şiirinizi okudum. Çok beyendim. İzninizle sayfama alıyorum Sizi tebriklerimle selam ve muhabbetlerimi arz ediyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta