İmkansız arkadaşım oldu gülmedi bana hayat ulaşılmazsın benim için.
Bir gülümseme yeterdi tüm acılarımı dindirmeye ne çare.
Gül yüzünü görmek dünyanın en güzel nimeti olmuştu bana.
Artık ne çare gül yüzünde uzak benden kalmadı mutluluk kaynağım.
Hayalin kaldı baktığım her yerde birde mutlu olduğunu bilmenin neşesi
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta