Bir hayatım daha olsa, sana adardım.
Bir kalbim daha olsa, sana açardım.
Sen karşı kıyıda ben bu yakada!
Venüs’le Mars misali...
Bu aşk imkansız be sevgili.
Belli ki, mahşerden önce kavuşamayacağız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben gökteki yıldız aydaki akis
ben duygu ile köpüren o mağrur deniz
sen yolunu ararken öyle kimsesiz
nolur boyun bükme gözyaşlarıma
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta