Kış güneşiydi gibiydi.
Görüp de yakalanmayan,
el uzatsam da dokunulmayan.
Melekleri andıran gardenyaydı.
On iki ay çiçek açan,
hiç kurumayan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta