imbikten geçmiş insan,
bu ne azizlik!
Hiç mi yer kabuğuna dokunmadın?
Hiç mi duymaz, görmez, konuşmazsın?
Beyaz, beyazlığından utanır yanında,
Söyle, gerçekten yaşıyor musun?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




keşke demlenebilsek, keşke imbiklerden geçebilsek te rafine olsak, ama zaman imbikten değil feleğin çemberinden geçenlere kucak açıyor arzu ne dersin, kısa şiirlerde çok iyisin diyorum ya yine haklı çıktım:)))))))))))))))))))
Vurdumduymazligi, duygusuzlugu dile getirmissin sanki! Dogru mu arzu?
Çok rafine bir şiir Arzu hanım...Merak ederim ama;beyazdan daha beyazı var mıdır dünyada??
Tebrikler..
mim kemal ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta