Arkasından el sallarken bulduk kendimizi huzursuzluğun..
Kendimiz bile kalabalık gelmeye başladık sonra kendimize.
Özlediğimiz yerlerin yalnızlığı olduk.
Pir-i fani kelamımıza bir çift kulak ararken çarpa çarpa ilerledik kendi kalabalığımızda..
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta