Daha kaç kere sonuna ramak kala uyanır ki insan
Genizimde kaç vakittir çürümüş et kokusu hükümran
Biraz da yanında onun can ahbabı, bok yedi başısı kan
Kalben değildi asla, gitmelerim, gelmeyişlerim hep ondan
Bir gün, o gün, istesem de kaçamayacağım son uykumdan
İstiyorum ki ve diliyorum ki; beni yanlışsız, imanınla anlasan
Artık yavaş yavaş anılarımızın mutlu yâd tebessümüne alışsan...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta