Daha kaç kere sonuna ramak kala uyanır ki insan
Genizimde kaç vakittir çürümüş et kokusu hükümran
Biraz da yanında onun can ahbabı, bok yedi başısı kan
Kalben değildi asla, gitmelerim, gelmeyişlerim hep ondan
Bir gün, o gün, istesem de kaçamayacağım son uykumdan
İstiyorum ki ve diliyorum ki; beni yanlışsız, imanınla anlasan
Artık yavaş yavaş anılarımızın mutlu yâd tebessümüne alışsan...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta