İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
bu okuduğum ikinci şiiriniz ve tarzınızın farkına varmamak için ebleh olmak lazım.
tebrikler efendim
'' tuzlu sular ne kadar alır ki acılarımızı ya da çamaşır suları ne kadar temizler ruhları,ama en güzel arınma '' yanma'' ile oluyor galiba...
yine yerinde betimlemeler...
tebrikler...''
güzeldi de ....
döner verirdim cümlesi ilk okuduğunda şu bildiğimiz ekmek arası döner geldi aklıma :)
acaba karnım mı aç , yoksa gerçekten o duyguyu mu veriyor :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta