Biliyor musun Sevgilim
Bir türlü anlatamıyorum ve kızıyorum kendime
Çünkü sen de biliyorsun, yanımda getirdim seni
Neyi geride bıraktım ki seni aldıktan sonra ?
Anılarımı bavulumda , kalemimin ucunda…
Gömleğimin sol cebinde sana dair her ne varsa…
Saklamıyorum saklamadım ki sevgilim
Korkutmamıştır hiçbir şey beni sensizlik kadar
Bak korkuyorum yine gözyaşlarım içimde
Dünyayı yeni keşfeden seyyahlar gibiyim
Sanki ayrılığı ilk sen keşfetmiş gibi hüzünlüyüm
Sen hiç anlamadın ki
Oysa şiirlerle kazımıştım seni yüreğime
Şimdi atılan ben miyim sanıyorsun
Atılmış kör kuyulara sesler,heceler ve şiirler
Bırak sarsın o kahrolası anıları
Bürüsün zifiri geceler.
Uyan ey gönül şimdi sefer vaktidir.
Ay sönmüş, donmuş Umutlar
Görmüyor musun ?
Yağdıkça yağmur
Çoraklaşıyor bu topraklar.
Ey benim en hüzünlü yanım
Yine nedendir benim bu burkuntum
Bu üşümekliğim
Bu çaresiz sızılarım…
Bu şehrin yalnızlığı ne büyük acı
Tüm anılar burada ama
Sen yoksun
her şey çok yabancı.
Senin gönlün Pınarlar kadar serin
Aşığın gönlü koca bir ormandır
Onu yakıp kül eden
küçük bir kor atıp kaçandır.
Gel gör ki suçlu hep
Yangına avuç avuç su taşıyandır.
Dur ve bir kez daha gör, anla
UMUT
Bir umûdu olmalı insanın
Yaşanmışlıklar için
Bir de umut vereni
Satılmış olsa da davalar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!