İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Âlemler padişahı gönlümün şahı
Senden başka birin sevmem ya Ali
Damarımda kansın özümde cansın
Senden başka birin sevmem ya Ali

Seni met eylerim özümde sensin

Sevmiştim bir zaman ben bir güzeli
Vurdu bu kalbime ezdi de gitti
Oysa ona yandım ezel ezeli
Beni yalnız mutsuz koydu da gitti

Özlüyorum onu ömrüm boyunca

Seyreyler dururum ben bu âlemi
Kendini dirheme satanlar vardır
İyi nedir kötü nedir sormazlar
Zehir’i bal diye yutanlar vardır

Bölücülük bozuculuk yapanlar

Gösterişe uyup namaza durma
Düşmüşler elinden tuttun mu hacı
Ezilenin tarafında olmazsan
Namaz kılan şeytan olursun hacı

Namazın orucun kurtarmaz seni

Rahatlık insanı azdırır şeytana dönüştürür zorluklarla birlikte acılar ve yoksulluk insanı ya deli ya veli veya serseri eder hiç birisi olamayansa intihar eder

İnsan suretinde ki yaratıklar inandık derler mal mülk
derdindedirler yığar da yığarlar

İnsan suretinde ki yaratıklar gerçekten insan olsa idiler
mal mülk yığmazdılar yığamazdılar

Yaşam beyinsizler için bir oyunken beyinliler
için bir cehennemdir

Beyinsizler bütün güç yapılarını önce ele geçirirler
sonra da o güçle gösteri yaparlar dilediklerini saf
dışı bırakırlar kendilerine dünyayı cennet ederken

Sanma ki kırıp da kırılmazam ben
Kırdığın yerden sen kırılacaksın
Her olup biteni bir gören vardır
Üzdüysen sende üzüleceksin

Sanma ki gizlerim gören yok sanma

Kuldan korkanlar ondan habersizdirler haberdar
olanlar kuldan korkmazlar

Ondan korkmak imanın korkmamaksa münkir
ve münafıklığın delillerindendir

Sorma adaleti düzen bozuktur
Her bir yerde garip yoksul eziktir
Düzen düzen değil halka yazıktır
Bir şeytani düzen sürüp gidiyor