İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Doğduğuma binlerce kez pişman oldum

Sadece keşke doğmasaydım diyebiliyorum
başka bir şey yapamıyorum

İnsanın çaresizliği her an her dakika ölmekmiş

İnsanın hayalleri yıkıldıkça yavaş yavaş ölür

İnsanın hayalleri ve ümitleri bittiğinde yaşasa
bile ölüdür

İnsan yaşarken de ölür sadece nefes alır verir

İnsanın içinde cennet cehennem
Izdırap ateşiyle kavruluyorsun
Ne görünürde ateş nede duman var
Cennet ve cehennem haldir bilesin

İnsanın içindeki insan ölünce hayvanlık devreye girer
bütün hayvanlar ondan görünür eğer sen gerçekten
okuya bilirsen

İnsan insan olabilseydi kavgalar gürültüler bu kadar
sürmezdi bir şekilde birlik sağlanırdı sağlanmadığına

Dünya bir kazandır bizlerse içinde türlü tevir
malzemeler

Dünya kazanı insanı pişirmek için var edilmiştir

Dünya kazanında kimileri pişerken yanacaktır

İnsanı sıkıyorsun canından bıktırıyorsun
ya yaşat yada verdiklerin al

Dünyanın bir çilehane olduğunu gördüm
Herkesin çilesi farkı çekmek zorunda

İnsan istemese de değişmek zorunda kalıyor
ilerisini sorma ne ben anlatabilirim nede sen
anlayabilirsin

İnsanı yaşatan ümittir ümitler öldüğünde yaşasan dahi
sen ölmüşsündür de kimse bilmez bilemez ancak sana
yaşa derler aslında öldürende kendileridir

bütün hayallerini alt üst etmiştirler seni binlerce parçaya bölmüştürler de hala yaşa derler yaşamak için parçaların
bir araya gelmesi gerekmektedir

Yalnızlık kalabalıklar içinde acı çektiğinde kimsenin
seni görmemesi bilmemesidir

İnsan kalabalıklar içinde de yalnızdır bu hal herkesin
ayrı bir dünya olduğunu ayrı bir dünyada yaşadığına
işarettir sen bunu bildiğinde kimseye küsemezsin

İnsan kendini bildiğinde hiç bir itikat-a tabi olmaz

Allah-ı bulanlar neyi kaybetmiştirler Allah-ı kaybedenlerse
neyi bulmuşturlar

Dünya kimileri için bir oyun sahnesi iken kimileri içinse