İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Yolsuzlar yola gelmezler
Yol nedir aslın bilmezler
Doğrudan yana olmazlar
İşte bunlardır yolsuzlar

Yolsuzlar kendini bilmezler

Doğuştan gülmeyen sonra güler mi?
Bozulmuş bahçede bülbül öter mi?
Kurumuş ağaçta yaprak biter mi?
Bir ağaç misali kurumuşum ben

Doğalı gülmedim yalan dünyada

Emekli olunca köye tasındın
Kendine yeni bir ev yapmıştın abim
Güzel günler hayel edip dururken
Birde duyduk hasta olmuşsun abim
***
Rahatsızım diye doktora gittin

Açı çekmeden gerçeğe ulaşamazsın
Eğer doğru isen açı seni bulacaktır
Sadece kendi kurtuluşun için değil
Bütün insanlık adına açı çekersin

Acı çekmeyenlerin senin acını anlamasını bekleme
Hayal kırıklığına uğrarsın

Acı insanı yakar yıkar ya yok eder veya pişirir insan eder

Başkalarının acı çekmesine sebep olanlar da
bir Allaha inandık derler

İnanç ve iman etmek başkalarına acı çektirmeyeceğim
diye söz vermektir

İnsan dertten kederden acıdan ölmez günü dolunca çekip gider

Ölüm kolay olanı seçmektir zor olan yaşamaktır

Ölüm yok olmak değil zindandan kurtulmak özgür olmaktır

Olmadı dünyada dostum
Yerlere serildi postum
Bir tek ben kendime küstüm
Açık olsun yollarınız

Kapattılar yollarımı

Yalnızlaştıysanız korkmayınız yol alıyorsunuz
demektir

Yalnızlık acıdır tarifi de yoktur isteseniz de tarif
edemezsiniz

Acılar içinde gülümseyebilmek sözle tarifi olmayan
acıları anlatmaktadır

Bir toplumda sözlerinin dinlenmediğini gördüğünde
toplumu kendi haline bırakıp kendine dönmelisin