İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanlara sözlerinle ve eylemlerinle bir şeyler anlatmaya
çalış ne sözlerinden nede eylemlerinden bir şey anlamıyorlarsa sadece gülümse ve sen yoluna devam et

Konan benim göçen benim görmezsin
Özünde ki kin kibiri silmezsin
Hep benim ben dersin kendin bilmezsin
Beni inkar eden bencil şeytanlar gördüm

Yaşam kaynağın bana bağlı bilmezsin

Ağlattığın kadar ağlayacak güldürdüğün kadar
güleceksin dilediğini yap

Sen dilediğini yaptığında Oda dilediğini yapacaktır

İnsan her neylerse kendine eylemiş olur hayır ekenler

Aslında ben hiç olmadım varmış gibi göründüm

Ben olmaya çalıştım o fırsat vermedi onun dediği
oldu

O dilemezse hiç bir şey olamazsın sen onun dilemesi

Sermayen yalandır kazancın haram
Söz ile ben Hakka inandım dersin
Bu hallerin seni asla kurtarmaz
Sözle inanmakla yol alamazsın

İbadeti bir gösteriş yaparsın

İçenler ya dertlerinden içerler veya serseri oluşlarından

Bazı insanlar dertlerini içmekle kendilerini uyuştururlar
zamanın acısız geçmesini sağlamış olurlar

İçmek insanlar için serserilerle bir olmaktan iyidir

Servet ve şöhret seni insanlıktan çıkardığı takdirde
dünyada kazanmış görüneceksin ve kaybeden sen
olacaksın

Servet ve şöhret seni daha da anlayışlı daha da
derinden düşündürmeye insanlık ve bütün evren

Sessiz ve sakin kalabilmek çözmeye çalışıp da
çözemediğin bazı sorunların çözülmesine vesile
olacaktır

Sessiz bir ses gelir ta derinlerden
Esas dertli olan odur ben değilimdir
Hep kulak veririm onu dinlerim
Onun derdi beni kahretti gitti

Güneş benim için battı doğmuyor
Rahmet yağmurları bana yağmıyor
Yaralandı gönlüm gayrı gülmüyor
Konuşmaz kimseyle sessizce ağlar
****
Ağır geldi dünya yaşam şartları