Şu gurbetin ben kahrını çekerek
Yüreğimde ne fer ne derman kaldı
Bunca yıldır hep ezildim kahırla
Yüreğimde ne fer ne derman kaldı
Çalıştım didindim bir yuva kurdum
Nefes alıp vermek yaşamsa eğer
Nefes alıp verip yaşıyorum ben
Kırık bir gönülle çürük bir beden
Yaşamak bu ise yaşıyorum ben
***
Hayallerim bitmiş ümitler gitmiş
Yıllardır kalabalıklar içinde yapayalnızdım simdiyse
odamda yapayalnızım kuru kalabalıklardan kurtuldum
herkes bildiği gibi yaşasın artık umurumda değil
kim ölmüş kim kalmış farkında bile değilim nedeni ise
ben yıllardır ölüyüm ne gören nede bilenler oldu beni
Nefesimi kesip kesip durursun
Ne yapmak dilersin bilemiyorum
Öldürmek dileseydin çoktan ölmüştüm
Ne yapmak istersin bilemiyorum
Senin hallerini çözemiyorum
Nefesim keser durursun
Beni yerlere vurursun
Nedir bunda ki muradın
Söyle bana Şahlar şahı
Hakkı arar isen nasihat budur
Nefsine kul olma olmaha derim
İnsanlık yolunu bulayım dersen
Nefsine kul alma olmaha derim
Düşmanı ararsan yakında ara
Nefsine tapanla uğraşma boşa
Onları sen Hakka döndüremezsin
Kendin beğenirler kendin överler
Onları sen Hakka döndüremezsin
***
Allah bir der bildiğini yaparlar
Diğerlerine düşman olanlar herkesin kendileri gibi
olmasını isterler olmadıklarında ikilik doğmuş olur
Herkes gözünde büyütmüş olduğu bir şeylere tapar
bense yalnız onu gözümde büyütür Ona taparım
Sizlerin gözünüzde büyüttükleriniz onun dilemesi iledir
onlar yok olmaya mahkumdurlar O ise daima var olandır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!