Söyleyecek söz kalmadı
Halim perişan perişan
Bir umudum sende kaldı
Halim perişan perişan
Yaşam tat vermiyor artık
Ne kendim olabildim nede sen oldum
İki arada bir derede yaşadım
Ne seni anlatabildim nede kendimi
İki arada bir derede yaşadım
Seni anlattıkça benden kaçtılar
Ölü gibi halkın sesi çıkmıyor
Kim öldürdü halkı hiç diri yok mu
Diri kalan varsa halkı uyarsın
Uyuyana kimse hakkın vermiyor
***
Halk kendi kendine uyanmadıkça
Nere gidem kader senin elinden
Şaşırıp kalmışım hallerim yaman
Kime arz edeyim ben hallerimi
Şaşırıp kalmışım hallerim yaman
Dünyanın düzenine aklım ermedi
Dermansız derde düşünce
Senin dünyan çöker gider
Dönersin sen bir şakına
Hallerinden bilen olmaz
Dert insanı deli eder
Söz ile bir şey anlatamazsın hal olmayınca
Alıcı olmayınca satıcının bağırması bir işe yaramaz
Alıcı arıyorsa mutlaka seni bulur sen bulsan da
Malının değeri yok olur
O haneye misafir olur hane sahibi o an ölmüştür
Hane sahibi öldüğünde O oradan seslenir sen
ölü olduğundan onu asla göremezsin
Sen geçici hane sahibini tanırsın da onu tanıyamazsın
Hangi Dilde Konuşayım
Hangi dilde konuşayım
Kimse dilden anlamıyor
Her ne kadar dil seçtimse
Kimse dilden anlamıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!