Zamlar yaktı canımızı
Kurutuyor kanımızı
Göremiyok önümüzü
Yetti artık canımıza
Kalmaz sizin yanınıza
Hayat zulüm hayat bayat
Yaşayarak bunu tarttım
Yetmedi mi ettiklerin
Yetti artık yetmedi mi
Rezillik tamda diz boyu
Mal mülk biriktirip yığar durursun
Cimrilikte gayet ustasın usta
O ustalık bir gün seni yakacak
Şimdiden düşünüp fark eyle bunu
Kim neye taparsa ondan söz eder
Dünyalık derdinde iseniz yığınlara yanasın
Gücü tek elinde bulunduran yığınların dünya
getirisi çok yüksek olacaktır
Yığınlara uymadığınız sürece aşağılanıp alay
Hakikat yoluna gireyim dersen
Kininden kibrinden geçte öyle gel
Kendi varlığımı bileyim dersen
Sınır sınıfları yık da öyle gel
Bir bütünken parçalara bölündüm
Bitti hayallerim kırdın kollarım
Senle ayrılınca benim yollarım
Viraneye döndü garip hallerim
Yıkık viranede yaşıyorum ben
***
Niye geldim bu dünyaya bilmedim
Bir gün olsun bu dünyada gülmedim
Kahrolasın felek sen kahrolasın
Yıkılasın dünya sen yıkılasın
Kahrolası dünyaya isteğimle gelmedim
Rahat insanlar şiir yazamazlar yazacak bir şeyleri yoktur
şiir anlatamadıklarını sayfalara dökmektir içini boşaltmaktır
Sayfalarda sizler öldükten sonra sizleri dinleyenler
mutlaka olacaktır
Bir sevdiğim vardı el aldı gitti
Sebebi neidi bende bilmedim
Bu dünyada yarsız birgün gülmedim
Yazarım şiirler giderim böyle
Öyle sevmiştimki anlatmak zordur
Yazıklar olsun insanlığa sahiplerini ne tanıyorlar nede
tanımak gibi bir hayalleri var işte bunlar yaşayan ölülerdir
bunlardan uzak durmam kendimi korumam gerekmektedir
Kendini kaybedenler senide kendilerine benzetmeye çalışırlar senin davan ise onlara benzemek değil sadece
kendin olmaktır onun rızası doğrultusunda yol almaktır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!