İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Kimseye ne akıl verecek kadar akıllı nede akıl alacak kadar deliyim

Faydasız insanlar faydasız yollar insan olsa nolur yol olsa nolur

Faydasız insanları faydasız yolu ben terk edeli çok yıllar oldu

Yedi kat yerin dibine indirdin neye uğradığımı şaşırdım
Sonunda fark ettim ki bunu yapan sendin kimseye
kızamaz oldum bu bir eğitimdi şimdi şükretmekteyim

Dert ehli olmayan bilir mi halden
Şimdi yavaş yavaş susuyorum ben
Konuşmanın bir yararın görmedim
Şimdi yavaş yavaş susuyorum ben
***

San ki bu dünyaya bilerek geldim
Beni doğurana Ana dediler
Biraz aklım erdi kendime geldim
İşte bu gördüğün dünya dediler

Üç beş yaşınaca gülmüşüm bende

Yatırıp rahat vermezsin
Uykularım haram ettin
Yat kalk yat kalk ben yoruldum
Sınav dersin geçte kurtul

Saygı göstermeyenlerin saygı beklemeye hakları
yoktur

Sizlere saygı duymayanlar kendilerini dev sizleri
ise sinek olarak görmektedirler

Var olan inançların Hakkı temsil etmediklerini gördüm

İnanç bütün canlıları ve bütün evreni korumadıkça
sınıfsal ve yöresel bir inançtır Hakla Hakikat-la
bir bağlantısı yoktur

Mala mülke meyil verme
Biriktirip yığıp durma
Ondan gayrı bir şey görme
Sınır sınıf kaldır gitsin

Sınır sınıf ikiliktir

Hakikat yoluna gireyim dersen
Kininden kibrinden geçte öyle gel
Kendi varlığımı bileyim dersen
Sınır sınıfları yık da öyle gel

Bir bütünken parçalara bölündüm

Her ne yana dönsem var olan sensin
Senden başka bir şey görmem Sultanım
Seni engelleyen sınırları yıkmışım
Sınırsız mekansız birsin Sultanım