Ben yokluktan vara geldim
Bu alemde zora geldim
Anlamadı kimse beni
Herkes beni yora geldi
Dedim konup göçen benim
Yordu hayat beni ağır yüküyle
Gayrı yaşaması zor oldu bana
Ne hevesim kaldı ne tadım kaldı
Gayrı yaşaması zor oldu bana
***
Güç kuvvetim aldı beni bitirdi
Hayattan soğudum çile çekerek
Kendimi bitirdim derdim dökerek
Bütün fitnelere boyun bükerek
Bitip tükenmişim yorgunum yorgun
Vicdanımdan gelen sesi dinledim
Bu dünyanın yükü ağır
İster götür ister bağır
Gün günü yüklenir kahır
Yorma kendin duyan olmaz
Canın yanar bilen olmaz
Dünya denen cehennemin içinde
Kül oldum ben yana yana bilen yok
Yüküm ağır geldi belim büküldü
Yoruldum ben düşe düşe bilen yok
Yorulmuşum hayat senden soğudum
Yıllarca yükünü çekerek geldim
Hiç fırsat vermedin bir nefes alam
Daima sırtıma binerek geldin
Kimine bonkörsün baştan kuyarsın
Doğuştan gülmeyen sonra güler mi?
Bozulmuş bahçede bülbül öter mi?
Kurumuş ağaçta yaprak biter mi?
Bir ağaç misali kurumuşum ben
Doğalı gülmedim yalan dünyada
Engel koyma yollarıma
Yorulmuşum yorulmuşum
Belki düşünce kalkamam
Yorulmuşum yorulmuşum
Yeter tahammülüm kaçtı
Yıllar yılı aynı döngü içinde
Döne döne hal kalmadı bittim ben
Ne yakam bırakır nede yaşatır
Ne öldürür ne yaşatır bittim ben
Geçmişim dünya varından
Yük çekmekten yorulmuşum
Hayat dediğin bir yüktür
Yıllar yılı ezilmişim
Ezileni gören olmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!