İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Büyük saraylar görürsün içinde insan yoktur insan
görürsün yiyecek aşı yatacak yeri yoktur

Sen bu dünya düzenini görüp de baş kaldırmıyorsan
neden ve niçin inanıyorsun

Ölüler arasında dirilere yer yoktur

Ölüler diri olduklarını söylerler
ölüler çoğunluktadır

Ölüler ölü olduklarını kabir-e

Zor zamanlarınızda sizlerle olmayanları ölülerden
sayın gitsin
diri olmalarının can yakmaktan başka bir işe yaramadığını göreceksiniz

Can yakmaktan başka işleri olmayanlar insan kılıfında
birer mahluktur da sizler görüntüye aldanırsınız

İnsanların hal ve davranışlarına bakarsın ölü
oldukların görürsün

uyarmaya çalıştığında senin deli olduğunu
söylerler ölüler dirilere hep deli demiştirler

Sözümü söyler giderim
Kimse fark edemez beni
Ne el ile tutulurum
Nede gözler görür beni
***
Kimseler beni anlamaz

Eğer ölülerin içinde diri isen ölülere diri olduğunu
sezdirme sende onlar gibi ölü gözük fakat diri kal

Ömrüm bir şeyler yapıp bir şeylerin değişeceğini
beklemekle geçti ne bir şeyler yapmanın nede
beklememin bir işe yaramadığını gördüm herkes
halinden gayet memrundu ölülere diyecek sözüm
kalmadı

Ölüler arasında kalsan da ölüler gibi yaşar görün
fakat dirilerle görüş

Ölülerin dirilere Din iman edep haya öğrettiklerini
gördüm

Ölüler hep dünyadan söz ederler Ondan söz ettirmezler
hep sözünü keserler kendi heva ve hevesleri doğrultusunda söz etmeni dilerler sen onlara uymadığında
senden uzaklaşırlar

Ben dağlara dökse idim derdimi
Dağar imana gelir düm düz olurdu
Taşlara ben dökse idim derdimi
Parım parça olur felik olurdu