İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Kim neye nasıl inanmış veya inanmamış olursa
olsun yeter ki sizlere sizler kadar saygılı davransın

Sizlerin gösterdiği saygıyı sizlere göstermeyenlere
sizlerin saygı göstermesi de gerekmez kim olduğuna
bakılmaksızın

İnsanları kurtarmaya çalışırken kendimin cehenneme
düşeceğini nerden bilebilirdim

İnsanları kurtardım iyi bir şey yaptım derken kendimi
cehennemde buldum hata yaptığımı anlamıştım fakat
iş işten geçmişti

Kimse azaptan kurtulamaz O dilemedikçe

Sağlık sıhhat güçlü olduğunda sen kendini
bir şey sanırsın yazıklar olsun

Güç Ona aittir sen bu gücü nerede kullandın

Kimse bilmez aşıkların derdini
Günler geçmek bilmez zor olur gider
Yükleri ağırdır yolları uzun
Günler geçmek bilmez zor olur gider

İnsanlara iyilik yaptığını sanan aptallar kimin malını
kime verdiğinizi sanıyorsunuz

Sizler malı mülkü kendinizin sanırsınız sizler kimsiniz

Sizler Onun mülkünü gasp eder sınırlar çizersiniz

Bütün yaratılmışlar sana düşman olsa korkma
Hak seninle beraberse

Bütün yaratılmışlar yaratanı bilmediklerinden
yaratana meydan okurlar

Kimseden akıl alacak kadar aptal değilim
kimseye akıl verecek kadar da akıllı değilim
beni rahat bıraksınlar yeter

Herkes kendi bildiği yolda ilerlesin bende ilerlemekteyim
son durakta aynı yerde buluşacağız kimlerin nelerin

Kendi hakkında bir şey anlatma herkes seni kendi
bildiği gibi anlayacaktır

Seni anlayana bir şey anlatmana da gerek yoktur

Kendinizi anlatmakla kendi değerinizi kaybetmiş

Kimseden beklenti içinde olmadığım için kimseye
küsmüyorum

Eğer birileri bana küsüyorlarsa beklenti içinde
olduklarının işaretidir

Kimseden bir şey umma umduğundan umduğunu
bulamayınca düşman olmak zorunda kalmazsın

Herkes kendi derdindedir sende kendi derdinde ol
elin ne derdi nede isteği biter elin isteğini bitireyim
derken sen bitersin farkında bile olmazsın