İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan yaşarken de ölürmüş dünya mezarlığı
beden mezarı cehennemse çaresizce ruhun
azap çektiği yer olurmuş ne gören nede bilen
olurmuş

Cehennem ruhun çekeceği azaptır kimileri

Dünyamı kararttın ömrümü yedin
Sende benim gibi gülemiyesin
Açan güllerimi soldurdun gittin
Sende benim gibi gülemiyesin
*************************
Sen gidenden beri gülemez oldum

Toplumlar bireyi suca hazırlar sucu işleyenler katil diye
anılırken kendileri ya dindar yada aydın olarak hayatın
tadını çıkarırlar

Büyük diye Allahtan başkasını tanımam ve bilmem

Hiç kimse kimseyi boşuna sevmez
Herkes çıkarını sever bilesin
Çıkar kesilince olurlar düşman
Dünyanın düzeni budur bilesin
***
Durumun iyiyse seni bulurlar

Dünyanın düzenini bir başına değiştiremezsin fakat
diler isen kendini değiştirebilirsin

Herkes kendini değiştirdiğinde dünyada değişecektir

Kalıplaşmış kalıpları inanç ve iman sayanlar her
bir türlü haltı yerler dünyanın gidişatı derler

Dünyanın gidişatı insanların tutum ve davranışlarına
göre değişime uğrayacaktır

Dünyanın gidişatını değiştiremezsiniz kendinizi
değiştirebilirsiniz

Herkes kendini değiştirdiğinde dünyada değişmiş
olacaktır

Dünyanın işkencesinden bıktım sadece ölmek
istiyorum tek isteğim bu oda olmuyor çaresizlik
insanı her an her gün öldürüyor işte ölümden
bin beteri de budur

Dünyanın kendisi bir değirmendir ne görünürde döner
bir taş nede akarda bir suyu vardır asla görünmez bu
değirmende kimi taştır seni ezer kimileri o taşın dönmesi
için su taşırlar bu değirmen baş öğütür baş öğütenler
o başlardan un elde ederler ekmek aş yaparlar kendilerini
bilge aş ettiklerini de yok sayarlar yani insanlar bir birlerini

Dünyanın kendisi kurulmuş bir tuzaktır sen bu tuzağın
farkına var bir dilim peynir için kendini feda etme