İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Milyarlarca insan birbirlerine tanımamaktadır herkes
mecburi tanımış numarası yapmak zorunda kalmaktadır
yalnız yaşayamayacaklarını bildikleri için bir birlerine
ihtiyaç duyarlar bu ihtiyaç meselesi yüzünden bir birlerine
katlanmak zorunda kalırlar bunu gördüğünde bir başına
kalmayı göze almak zorundasın yoksa göz göre göre

Her nereye gitsem o var ondan başkasını
Göremez oldum

Görenin içinde de bir gören var

Sen onu görmesen de o seni görür

Hep ben bilirim der isen asla yol alamazsın

Tutucu kalıpları kırmadıkça yola giremezsin

Yola girmek için önce haneyi temizlemelisin

Ne gelmek nede gitmek elimizdedir

Ne geleni durdurmak nede gideni durdurmak
elimizde değildir

Gelene hoş geldin gidene de güle güle demekten

Müslüman olduğunu eylemlerinle göster kıyafetine
değil

Allah bilmiş olasınız ki giyiminize kıyafetinize nereli
neci olduğunuza bakmaz O sadece kalplere bakar

Muhabbet bağında bir gül açılsa
Tikenler arasında yok olur gider
Kimse gül olduğun farkına varmaz
Her yandan kırarlar yok olur gider
***
Bu bir muammadır kimse bilemez

Muhammed Ali’yi severim candan
Onların sevgisi ayrılmaz benden
Hasan Hüseyin’i özlerim her dem
Onların derdiyle yanar dururum

İmam-ı Zeynel’i zindana attılar

Muhammet Aliyi sevmek suç mudur
Eğer bu suç ise size ne size
Hasan Hüseyin e gönül vermişim
Vermeyen vermesin bana ne bana
***
İmam Zeynel yollarını gözlerim

Sonsuz güç ve kudretin adıdır Ali Ali evvel Ali ahir
Ali zahir Ali batindir sır olanın giz olanın kendisidir
Ali

Gönül bağım viran ettin
Viran edip çekip gittin
Ne hata ne kusur ettim
Ali Ali Pirim Ali
Ali Ali Şahım Ali