Yangınına kör çığlığına sağır kaldığım bu kent
Hüzünlerimi umursamayacak kadar mahzundu
Çünkü kendine rağmen bir burca dayardı sırtını
Tarihe inat mesaiden sayılırdı kurşunlanan her ten
Bense müstemleke mekânlarda ilhamlar dilenirdim
Geceydi sokulduğum yanı ve şiirler sunardı bana
Düşlere dalardım takvimden kopardığım her yaprakla
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta