Ben mücrim kulun geldim dergâhına, ey server-i âlem!
Mihnet-i dünya gönlüme ağırdır, hicabım ruhuma elem.
Bir yol kıl ki nûrunun feyziyle arınsın mâtem,
Ümit dergâhın dahi kâfî, rahmetin eriştir yâ Rasulullah!
Bîkes gönül hasretinden harâb olmuş, bîçâredir,
Günah girdabında nefsim, çaresi her dem sendedir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta