Bu aynalar yabancı, ben deyilim görünen.
Gür saçlarım nerede? Neden alnım kırışık?
Ürperten akşamlarda sessizliğe bürünen,
Keder tüter bacamdan, öfke ile karışık.
Yanarım yad ellerde; koca bir hanedanın
Torunları el açar, cezasından Hüdâ'nın.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Çelme takabilirler kol kola yürünürken.
Hırlar, masum bir kuzu postuna bürünürken.
Arkadan kuyu kazar, bize dost görünürken.
Düşmanımla dostluğa, birbiriyle yarışık.
USTAM,Üstadım...Şiirler okununca insanın içini rahatlatmalı değil mi?Dürbün gibi olmalı...Bir mısraya bakınca dünyayı göstermeli....Gerçekten süpersiniz....Sizi izlemeye aldım haberin ola...Tam P.+ANT.
Çok güzel ifade etmişsiniz efendim.İmzamı atıyorum,alkışlıyorum..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta