İltica Şiiri - Fatma Soylu

Vakit daralıyor, güneş batmakta,
‎Ufukta izlerin, silinmez yarim.
‎Hasretin nabzımda, sertçe atmakta,
‎Dert ne zaman biter, bilinmez yarim.
‎
‎Aynalar yalanı vururken yüze
‎Umutlar sığmıyor artık bu güze
‎Mevsimi bitmişse gerek yok söze
‎Zamanın koynunda solunmaz yarim.
‎
‎Mızrabı gam olan  bu dertli sazda
‎Nağmeler donarken zemheri yazda
‎Vefasız bir kalpte nazlı niyazda
‎Ayrılık bestesi çalınmaz yarim.
‎
‎Yıldızlar dökülür, gece yas tutar,
‎Sessizlik ruhumu, dev gibi yutar.
‎Sevdanın ateşi, her yanda tüter,
‎Küllerin içinden, gülünmez yarim.
‎
‎Çok ağladık yolun sonuna geldik,
‎Aşkın ateşinde, yandık ve öldük.
‎Biz bu hikayeyi, ikiye böldük
‎Bir daha bir bütün, olunmaz yarim.
‎
‎Hesabı mahşere, bıraktım gitti,
‎Gönül mahkememde, bu dava bitti.
‎Yalanlar gerçekleri infaz etti
‎Sahte bir rüyada, kalınmaz yarim.
‎
‎Son sözü söyledik, kalem kırıldı,
‎Gıyabında aşkın, hükmü verildi.
‎Musallaya sanki, ruhum serildi
‎Ölenle bir daha ölünmez yarim
‎