Sevgili şiir, ölüyor içimdeki şair.
Bir şeyleri içime atmayı öğrendim geçen yıllarda.
O demlerden bu yana, meyilli değilim yazmaya.
Hiçbir anne bu kadar gurur duymaz evladıyla.
Defalarca kaybetmek üzere olduğum aklım hâlâ başımda.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta