Isısız bir adadan çalındı yalnızlık
Ve soramadan hiç kimse üç şeyi
Nefese takılan bir kanca misali
Yapışıp hücrelerine yaşamaya başladı
Ayarsız keman tınıları yankılandı sessizlikte
Çare ararken düşülen çaresizlik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




imgeleriniz çok güzel..
kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta