İlmek İlmek Söküldü Şiiri - Nejla Turan

İlmek ilmek örülmüş hayat,
Neresinden tutsam sökülüyor.
Yama üstüne yama tutmuyor hayatın yırtıkları.
Yapışmıyor can kırıkları.
Geçmiyor yürek darlığı.
Ne çok yer kaplamış eksikler,
Dolmuyor yokluğun boşluğu.
Farkettim ki yaşayamadan tükenmiş hayat,
Hep kaçırmışım beklerken beklediklerimi.
Benim düz yolum hiç olmadıki
Hep yokuş, çalılar, dikenler
Yaralarım hiç geçmedi
Hep yürek sancıları
Neşeli bir şarkıya bile eşlik etmedim
Dilime yer etmiş ağıtlar
Korkarak güldüm
Sonunda ağlamayayım diye
İşte böyle hayat...
İlmek ilmek sökülmüş
Yırtık ve yamalı...
Nejla Turan