Sevgisizlik derin bir kuyu,
Sevgiyi tatmadan kendine veremez insan.
Kuyuya inmeden göremez yaralarını,
Uzatsa da yetişmez eli, çıkamaz kuyudan.
"Belki sesim yetişir" deyip var gücünle bağırsan da,
Duyulmaz sesin insanların egolarının arka odasında.
Öyle bir illüzyon ki sevildiğini sanmak,
İnsan kendini de kandırıyor, başkasını da.
Kayıt Tarihi : 1.06.2026 00:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kristalleşip illüzyona dönüşen duygulara
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!