Insana kendisi ağır gelir mi,Bazen çok ağırlık oluyor.Butun düşler ve düşünceler birbirine giriyor.Hayat ve ölüm arasındaki bu dehliz,
ne kadar sıkıcı ne kadar yakıcı
Bu dar ve karanlık alemde ölümden daha tatlı ne olabilir ki;
Insan bazen ölenlere imreniyor,ne güzel de öldü diyor.
Acaba ölenler mi daha ölü yoksa kalanlar mi.
Ölüm yepyeni bir hayatın anahtari,sevgilinin yani ve askin taze dalidir.Anahtar azrailin elinde, kilit ise kalbimizde.
Sonsuzluk ülkesine açılıyor kapilar
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta