Insana kendisi ağır gelir mi,Bazen çok ağırlık oluyor.Butun düşler ve düşünceler birbirine giriyor.Hayat ve ölüm arasındaki bu dehliz,
ne kadar sıkıcı ne kadar yakıcı
Bu dar ve karanlık alemde ölümden daha tatlı ne olabilir ki;
Insan bazen ölenlere imreniyor,ne güzel de öldü diyor.
Acaba ölenler mi daha ölü yoksa kalanlar mi.
Ölüm yepyeni bir hayatın anahtari,sevgilinin yani ve askin taze dalidir.Anahtar azrailin elinde, kilit ise kalbimizde.
Sonsuzluk ülkesine açılıyor kapilar
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta