sana kurşun grisi ölümlerden sözetmedim hiç
uğraksız bahçemin siyah güllerini anlatmadım
üşüyen bir çocuk sandın beni
kale surlarına çakan şimşeklerin büyüttüğü
ve hiç tutmadı aklımın ellerini yüreğim
kıyı düşlerimden fırtınalara uyandım
ayak sesine tetik duran papatya biriktirdi kırlarım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta