ruhuma dokunurdu nefesin
yıkıp talan ederdi içimi
-kaşlarının sığınağındaki gözlerin-
aslında yazılmamış bir şiirdin ellerimde
dudakların dudaklarımda bir öykü misali
hala hissederim ürkek öpüşlerini -ağlarım-
göğsümde yanan bir güneştir saçların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
