İlk ışık parlarken gece
Kamaşır şafak ölürken hece
Duman dağılırken sabah
Uyanır insan uyanır tamah
Yol yürünür ya yorgun
Aşılırya gün
Ölününündür asıl ölüm.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta