Bahardan kalma bir günde, daldım da geçmişlere;
İlk mutluluğumsun sen benim.
Buz gibi koğuşlardaki ilk yürek sobam.
Kafamı koyduğumda mavzerime, ilk yorganım.
Öğrenciliğime ilk hasretim, hayata ilk hırsım.
İlk gördüğüm kadın vücudusun sen yarı çıplak.
İlk gerçek sevgilim, yalın ve yalanlardan uzak.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta