İlker Öksüz Şiirleri - Şair İlker Öksüz

Duyuyor musunuz kafamda çalan sesleri bayım?
Peki ya siz hanımefendi?
Sanırım dikkatinizi çekmeyi başardım.
Sesler diyorum efendim, kafamda çalan sesler
Hayır, hayır kulak kabartmayın hiç
Kulaklar yetmez o sesleri duymak için

Kehanetler bir bir gerçek oluyor
Yıl olmuş iki bin on yedi
Suçlular masumlaşmış, masumlar suçlanıyor
Asfalt ağlamıyor, gülüyor halimize
Akıllı tahtalar, akıllı telefonlar derken
Akılsız insanlar yaygınlaşıyor.

Nasıl bir savaşın ortasındayız böyle
Saygı değil korku hakim hücrelere
Tozu dumana katanlar, toz kaplamış dünyayı
Duman olup silinmişler piyasadan
Nereye kulak versen aynı ses
"Kral kim?"

Kaçma güneş, gel buraya!
Güneşin suçu yok aslında
O hep yerinde duruyor beni ısıtmak için
Dünya ise hep dönüyor, midemi bulandırmak için.
Ay başım dönüyor, indirin beni!
Biraz da Jupitere bineceğim,

Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar
Doğru yaşayanı, büyükşehirden.
Eğri oturup doğru konuşursan
Kamburun çıkar, alay ederler.
Her şeye bir kulp takar insanlar,
Sinirden küplere dönenin kulbunu kırarlar.

Ağlayacaksan oynamayalım
Ağlamayacaksan oynayalım
Oynarken ağlamayalım
Ağlarken de oynayalım
Bu şiir bu kadar
Başka şiirde buluşalım.

Mutluluklar gerçektir, fotoğraflar sahte
Mutlu fotoğraflar yanar dönerli.
Sahtenin içinde var olan bir gerçek.
Dışı şekerle kaplı bir zehir adeta.

Mutluluğun resmini sormuşlar ressama

Durmadan gidiyor bak
Alıyor karar hiç sormadan
Hiç de kafana takmadan git
Bitti biten, zorlama!
İçinden çık çöplüğün
Gül değil bu öptüğün

Affet bu gece ölmek istedim
Sonra vazgeçtim.
Pembe bir mezarlık olmaktan korktum.
İnsan hiç pembeden korkar mı?
Ne büyük korkağım ben.
İster ölmek istediğim için affet beni

Kepek problemi olan insanlar tanıyorum
Saçlarında değil de kalplerinde
Sıkıntı etmiyorlar bu durumu
Kalplerinin soyulup dökülmesine aldırış etmiyorlar
Salıncakta sallıyorlar kalplerini
Daha hızlı dökülsün, tükensin diye.