Kör inat uğruna ellerin kanlı
Hakkın gazabından hiç korkmaz mısın?
Mizanda tartılırken cansız ve canlı
Bir gün tartılacağını hiç sanmaz mısın?
Küçük sabilere neden bu nefret
Papatya falı gibiydi bizim aşkımız
Melankolik hisler duygular soyut
Her yaprak koptuğunda tükendi umut
Bitti, dedi bir ses bu aşkı unut
Başka çiçeklerle gönlünü avut.
Yıllarca çalıştın ömür tükendi
Şükredip yetindin azla emekli
Şimdi idare et bu gazla dendi
Bu aylıklar sana fazla emekli.
Düştüğün çukura sen kendin indin
Emir bu tizbî
Emrê min bu tizbîya qala
Roj bı roj diçe gêm dibe
Liv û Liv diqetim canê
Tü çuyî dilê min vala.
Delalîya dilê min
Ji bo tunne buna te
Ez her roj her dem xemgîn im
Rihê sînga xwe bêzar im
Car caran cevê te dikevin bîrya min
Navê te dikeve dilê min
Eski defterleri karıştırdım dün
Her sayfada her çizgide izin var.
Aşkına şiirler yazmışım her gün
Hecelere işlemiş tatlı sözün var.
Ne çok methetmişim dizelerimde
Bazen eski günler gelir aklıma
Ne kadar istesem geri gelmezler.
Dostluklar eskidi geçen zamanla
Özlemli çağrımla neden dönmezler.
Birimiz hepimiz hepimiz birdik
Geriye dönmenin bir yolu olsa
Yaşadığımız zaman bir anda dursa
Acılar kederler mazide kalsa
Yine mutlu olsak eskisi gibi.
Yapılan hatayı hoş görebilsek
Ey Can ,
Varlığın en büyük servetimmiş meğer
Gittin gideli yokluklar ülkesi her yer.
Sensiz ev bomboş mahalle bomboş
Tenha kaldı şehirler.
Ve ben ;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!