Hani yağmurdan sonra
Toprak kokar ya,
Derin derin solursun içine
Ayakkabın da su almıyorsa
Keyfine diyecek yoktur
Hani bir sınava çok çalışırsın
Bazen gözlerin yalan söyler
Kimi zaman tutmaz ellerin
Uzak durur kalbin benden
Nedendir bilmem
Önce gözleri açılacak yüreğinin
Benim penceremden bakacaksın hayata
Bileceksin kimin kalbinde ne kadar yer aldığını
Gördüğünde gerçeği
Senin de için ürperecek benim gibi
Bunun adına da herkesin dediği gibi aşk diyeceğiz
Yine bir kışa
Emanet ettim kendimi
Uzun gecelere
Avutsun ruhumu diye
Kapattım gözlerimi ayazına
Bedenimi delip geçsin diye
Bazen o kadar yakınsın ki bana
Kim bilir belki bir çift gözyaşı gibi
Ama aramızdaki dağların büyüklüğü
Kelimelerle anlatamadığım o uzaklık
Kim bilir belki okyanuslar kadar derin
Gökyüzü kadar uçsuz
Çok yorgunum
İçimdeki kır çiçekleri soldu
Huzur uğramaz oldu bizim eve
Oysa ne bayramlar geçmişti üstümüzden
Yalnızlığı ne zaman aldık evimize
İçimize......
Artık vazgeçmeli
Yola getirmeli kendimi
Çok zaman oluyor
Dokunuşlardan ses gelmeyeli
Geçmişte kalmalı ergen hayalleri...
Sevmek,görmek,duymak,özlemek
Her yer karanlığa büründüğünde
Karanlığım içimi aydınlatacak
Gözlerim görmediğinde içimde pırıldayan ışığın peşinden gideceğim
Göremediğim suçlarım
Bastıramadığım isteklerim
Hiç farkına varamadığım ben karanlıkta ortaya çıkacağım
Kalbi kırıldığında
Yada elleri boş kaldığında
Aydınlıkta yada zifiri karanlıkta
Yalnızlık kadar eski gerçekleri
Karşısında görebileceği en uzak noktaya
Sabun köpüğü hayatların üzerine
Yağmur yağıyor dinle
Adım adım geçiyor zaman
Nasıla katlanarak
Gerçeği arayarak bitiyor ömürler
Sureti ayıramadan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!