İlke, Aldanmaz ve Aldatmaz

Bahanelere sığınan jötülüğün sonu geldi.

Yüksek ahlaka sahip karakterde insanlar ilkeli yaşamı tercih ettikleri için kişilere umut bağlamaz kimseye biat ve itaat etmezler.
Atatürk Türk kadim bilgelik kültürünün bir birikimin ve ilkenin devrimci adıdır.
Birilerinin kemalizm adı altında ideolojik küçümseme adına tek bir kişi değil ulus bilincidir. Devrim fikrinin çıkış noktası yüz yıl önce Mustafa Kemal gerçeği doğrudur. Mustafa Kemal bunu kendi adına değil Türk ulusu adına bir devrim olarak tarihe yazmıştır.
Hakikat doğruyu savunur, madde güç destekli örgütlü kötülüğü çıkarcı alkışı tercih etmez.
İlke aldanmaz ve aldatmaz.
Geride kalan çağ; her insanın ve zihniyetin bir ötekini aldatmak ve herkesin birbirinden çalarak gücünü büyüterek tehdit ürettiği için sonu geldi.
Her ne kadar doyumsuzlar bir türlü doyuramadıkları aç gözlü sistemlerine dayatma ile dört elle sarılmış olsalar bile bittiklerini kabulde biraz zorlanacak ve kötülük üretmenin yollarını yine arayacaklar..
İyiliğin bahanesi yoktur. Kötülük bahane üretmekte mahirdir.
15 Temmuz bugün yaşayan her insanın bizzat şahit olduğu bahane üreterek kötülük yapmanın en bariz canlı tarihidir.
Tüm gücü tek bir yetkiye teslim etmek için üretildi o bahane ortağı cemaat ile birlikte ve o cemaati kullanan küresel çetenin desteği ile bu kötülük yapıldı.
İyilik ve devrim adına görevini yapan lütuf bekler gibi takdir istemez.
Her şeye her güce sahip olmak zenginlik değil esarettir.
Maddi güçlerin ağır geldiği insan ilke ve ahlaka daha yakındır.
Bu demek değildir ki maddi güçlere dengeyi koruyarak sahip çıkmak ayrı bir sorumluluk ahlakı gerektirir.
Genel yarar adına ahlakı her temsil güce bulasınca yaşatamaz. Gücün yoldan çıkartamadığı Mustafa Kemal Atatürk gibi yeryüzünde çok az sayıda insan vardır. Bizim yolumuz ve yönümüz bu sebeple ilkeden ve ahlaktan yanadır.
Zengin insan maddeye olan bağımlılığını azaltabilen güce dengeli mesafe koyabilendir.
Tüm gücü ele geçirip sonrada o başkalarına ait gücün arkasına sığınarak kendine karşı çıkan, etik ahlak anlayışını savunanlara karşı güç kullanmaya kalkmak dünyanın gördüğü en aşağılık seviyedir.
Güç had veya sınır bilmektir. Hukuk beşeri yaşamda sınır bilmenin ölçüsüdür.
Bir toplumun gücünü o toplumun aleyhine bir şekilde o topluma karşı kullanmanın sonu kullanan için kötü sonuçlar üretir. Başkalarının gücüne güvenen yarı yolda kalır. Kimse gücünü sonsuza kadar kimseye devretmez.
Bir ulusun yüz yıllık birikimlerini temsil yetkisi bende diye haraç mezat sat, soy, soydur, ye bitir sonrada bunun üzerine düzen kurmak istiyorum diye dayatmaya kalk. Böyle bir dünya artık yok!

▪️Önder Karaçay ▪️